บทที่ 16 ปัดเป่าโรคงูสวัด

ข้อแรก วิญญาณที่ตายผิดธรรมชาติโดยพื้นฐานแล้วล้วนมีตบะบารมี สิ่งที่เรียกว่าวิญญาณนั้นแท้จริงแล้วเข้าใจได้ว่าเป็นพลังงานชนิดหนึ่ง หากคนเราตอนตายมีความเคียดแค้นยากจะสลาย พลังงานก็จะไม่มลายหายไปจนกลายเป็นความยึดติด ยิ่งความยึดติดรุนแรง พลังงานชนิดนี้ก็ยิ่งกล้าแข็ง

หากป่วยตายตามปกติหรือสิ้นอายุขัยไปตามวัย โดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีตบะบารมี พลังงานอ่อนมาก เป็นเพียงวิญญาณธรรมดาตัวหนึ่ง ยกเว้นบรรพบุรุษสายตรงของตนเอง เช่น ปู่ย่าตายาย ส่วนวิญญาณอื่นพยายามอย่าให้ขึ้นทำเนียบสำนัก

ข้อสอง คนที่ตอนมีชีวิตอยู่ไม่ใช่คนธรรมดา สนามพลังงานย่อมแข็งแกร่งมาก หลังความตายจึงเก่งกาจไปด้วย เช่น ซินแสหยินหยางที่ป้าไป๋พูดถึง รวมถึงพวกหมอ