เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 เย่เทียนตกอับ ฆ่าคนแล้วรู้แจ้ง
รับเอาโลกผงธุลีที่มหาเทพสร้างขึ้นมาไว้ในมือ เซียวฝานก็นับว่าได้กำไรพอตัว ไม่เสียเที่ยวเลย
“หม้อทองแดงสามขาที่ปรุงโอสถเองได้ใบหนึ่ง แถมด้วยทะเลยากว้างสุดลูกหูลูกตา ยังมีสมุนไพรเซียนกับผลเซียนเต็มไปทั่ว แบบนี้เรียกว่าไม่ได้มาเปล่าจริง ๆ”
ด้วยความรอบรู้ของเซียวฝาน ย่อมมองออกว่ามีสมุนไพรเซียนที่มีค่ามหาศาลอยู่มากมาย และไม่ใช่แค่ต้นสองต้น แต่เป็นทั้งผืนฟ้าผืนดิน นับเป็นร้อย ๆ ล้านต้น
'โบกมือทีเดียวก็สร้างโลกได้ แค่หยาดน้ำค้างนิดเดียวก็หล่อเลี้ยงแดนเซียนได้กว่าครึ่ง อำนาจของมหาเทพหยั่งวัดไม่ได้จริง ๆ' เซียวฝานคิดในใจ
เรื่องนี้ก็เข้าใจได้ง่าย วัชพืชที่เซียนบนฟ้าสะบัดมือโปรยลงมาในโลกมนุษย์ บางทีอาจเป็นของวิเศษที่คนธรรมดามองว่าเป็นสมบัติล้ำค่า ขยะชิ้นเดียวยังทำให้คนแห่กันไปแย่งได้
เซียนมองสรรพชีวิตเป็นแค่มดปลวก ก็คงรู้สึกกันแบบนี้แหละ
ไม่พูดพร่ำต่อ เซียวฝานได้คมดาบอมตะมาแล้ว จึงบังคับหม้อทองแดงได้ เขาเอามือข้างหนึ่งวางบนคมดาบอมตะของหม้อทองแดง แล้วป้อนพลังวิญญาณลงไป