เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 ตั้งชื่อไช่ซวีคุน เก็บกวาดทั้งโลกไปด้วยเลย
หลังโดนวิชาสายฟ้าชุดใหญ่ ในแววตาที่คุนเผิงมองเซียวฝานก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างชัดเจน
มันคิดไม่ออกเลยว่าผู้ชายคนนี้ตามเข้ามาเงียบ ๆ ได้ยังไง
ทางลับที่มืดสลัวและยาวแคบสายนั้นหนาวเย็นจนกัดกระดูก มันต้องอาศัยหนังหนาเนื้อหนาบวกกับพุ่งเอาความเร็วเต็มที่ถึงกล้าเข้า ๆ ออก ๆ
ยิ่งกว่านั้น ที่น่ากลัวคือพลังของผู้ชายคนนี้โหดเกินไป
มันสัมผัสได้ชัดเจนว่าคนคนนี้ยังอยู่แค่ขั้นเซียนเร้นลับ แต่พลังที่เขาแสดงออกมากลับบดขยี้มันได้สบาย ๆ ง่ายเหมือนฆ่าปลากระจอกสักตัว
เห็นเจ้าคุนตัวนี้ทำท่าหงอ ๆ เซียวฝานก็ทำหน้าจริงจังพูดว่า “ข้ายังชอบท่าหยิ่ง ๆ ไม่ยอมใครของเจ้าเมื่อกี้มากกว่า กลับไปทำท่านั้นให้ดูหน่อย”
คุนเผิงได้ยินแบบนั้นก็กลัวสุดขีด ตัวสั่นไม่หยุด
“ปร...ปรมาจารย์ นกน้อยตาบอด ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ล่วงเกินท่านไป ขอท่านใจกว้างไม่ถือสาคนเล็ก ๆ อย่างข้า”
“ท่านมองข้าเป็นแค่ลมตดลูกหนึ่ง แล้วปล่อยข้าไปเถอะ”