เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 สามสุดยอดสมบัติ
เซียวฝานรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนสองหน้า
ต่อหน้าพ่อไม่ทำตัวเป็นคน คอยรีดเค้นดาบเซียนจากพ่อสารพัดวิธี แต่พออยู่ต่อหน้ามารดากลับทำตัวน่ารักว่านอนสอนง่าย เป็นเด็กดีแต่กำเนิด
เขาเก็บดาบเข้าไป แล้วเดินไปยังวังของมารดา
มารดาเซียวฝานชอบความเงียบสงบ วังของนางตั้งอยู่ริมทะเลสาบหลังเขา สายลมพัดเอื่อย แสงแดดส่องผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ ให้ความรู้สึกสงบร่มเย็นเป็นพิเศษ
ริมทะเลสาบปลูกต้นหลิวไว้แถวหนึ่ง พอลมพัดผ่าน กิ่งหลิวอ่อนก็ไหวไปตามลม ราวกับเอวบางอ่อนช้อยของอาจารย์ยวี่เอ๋อร์ หรือไม่ก็หางมังกรอ่อนนุ่มของหลงหนิงปิง
อย่างน้อย เซียวฝานก็คิดแบบนั้น
“เชี่ย ข้ากำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย ข้านี่มันวิตถารจริง ๆ!”
“นายน้อย”
เซียวฝานมาถึงหน้าวัง สาวใช้สองคนที่ประตูเห็นว่าเป็นเซียวฝานก็ค้อมตัวคำนับ