0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 ขู่และหลอกอีกทั้งต้มตุ๋น

ออกมาจากร้านตัดเสื้อ หลี่โหยวไฉในชุดดูดีเดินมาถึงตู้โทรศัพท์สาธารณะ

ตู้เหล็กทาสีขาวหลังเล็กๆ บนนั้นพิมพ์ตัวอักษรสีแดงสี่ตัวว่า "โทรศัพท์สาธารณะ" ข้างในยังมีชายวัยกลางคนนั่งอยู่ เป็นคนที่รับหน้าที่เฝ้าโทรศัพท์เก็บเงินและทอนเงินโดยเฉพาะ

อย่าดูถูกว่างานนี้น่าเบื่อ คนทั่วไปอยากจะหางานแบบนี้ยังหาไม่ได้เลย

ส่วนตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญที่ไม่มีคนเฝ้าแบบนั้น ตอนนี้ยังไม่มี ต้องรออีกหลายปีกว่าจะเกิดขึ้น

"อาจารย์ครับ ขอโทรศัพท์หน่อย"

"ระยะใกล้ 4 เฟิน ระยะไกล 2 เจี่ยว" คนข้างในพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ

หลี่โหยวไฉยกหูโทรศัพท์ขึ้นมา เอานิ้วสอดเข้าไปในหน้าปัด หมุนเบอร์โทรทีละครั้งๆ

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด...