0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 ร้านตัดเสื้อกับชุดใหม่

หลี่โหยวไฉหมุนเปิดฝาขวด รินเหล้าให้พ่อเต็มแก้ว

กับเนื้อวัวตุ๋น หลี่กว่างฮู่ดื่มได้อร่อยเหลือเกิน

“พ่อครับ กบในรายการนี้รวมกันต้องมีห้าสิบกว่าชั่ง ผมคนเดียวจับไม่ได้มากขนาดนี้แน่ ในภูเขาพ่อชำนาญที่สุด ผมอยากให้พ่อพาหลี่โหยวเจี๋ยเข้าป่าไปจับกบกับกุ้งแม่น้ำเหนือแทนผม” หลี่โหยวไฉรินเหล้าให้พ่ออีกครั้ง แล้วจึงพูด

“แทน? แล้วตัวเจ้าเล่า?”

“พรุ่งนี้เช้าผมต้องไปที่บริษัทประมงประจำอำเภอสักรอบหนึ่ง ถ้าจัดการราบรื่น ผมก็จะได้คุณสมบัติผู้จัดส่งสินค้าให้บริษัทประมง พอถึงตอนนั้นมีบริษัทประมงหนุนหลัง เราก็ถือเป็นเจ้าหน้าที่รัฐครึ่งคน ขายกบเท่าไรก็ไม่ผิดกฎหมาย”

“พี่ พี่พูดจริงเหรอ?” ได้ยินคำว่า ‘เจ้าหน้าที่รัฐ’ หลี่โหยวเจี๋ยก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ในสายตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

ถ้าพูดว่านักงานถือถ้วยข้าวเหล็ก เจ้าหน้าที่รัฐก็ถือถ้วยข้าวเงิน