ตอนที่ 477 สิ้นใจไฟดับ (1)

ตอนที่ 477 สิ้นใจไฟดับ (1)

แม้เจียงเย่โจวกับเยว่เยี่ยนเหยาจะไม่ได้ตั้งใจใช้วิชาตัวเบา แต่ฝีก้าวของพวกเขาก็ไวกว่าคนทั่วไปมาก

ไม่ทันรู้ตัว ทั้งสองก็เดินตามเส้นทางเดิมที่เคยหนีออกจากเมืองหลวงจนมาถึงหน้าประตูเมืองอีกครั้ง

เวลานี้เป็นยามห้ามออกจากเคหสถานแล้ว ทว่าเจียงเย่โจวมีป้ายคำสั่งที่เสิ่นเหยามอบให้ติดตัว ทุกอย่างจึงผ่านไปได้อย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

หลังจากทหารยามปล่อยให้ทั้งคู่ออกจากเมือง พวกเขาก็เดินเลียบต่อไปจนถึงป่าละเมาะอันเงียบสงบแถบชานเมือง

เยว่เยี่ยนเหยามองไปรอบๆ ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า “เย่โจว ตรงนี้แหละคือที่ที่เจ้าช่วยข้าไว้เป็นครั้งแรก แล้วก็เป็นที่แรกที่เราสองคนได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน พอนึกย้อนไปตอนนี้ รู้สึกเหมือนผ่านมานานแสนนานจริงๆ”