ตอนที่ 476 สู่เมืองหลวงคำรบสาม (5)

ตอนที่ 476 สู่เมืองหลวงคำรบสาม (5)

พอดำเนินการเรื่องพวกนี้เสร็จ ทั้งสองก็มายังศาลอาญาและบำเหน็จเพื่อปรึกษาเรื่องนี้กับหลู่เถิง

พออีกฝ่ายฟังเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบก็ตบอกกระทืบเท้าด้วยความเสียดาย “ดูท่าคงเป็นเพราะข้าแสดงท่าทีห่างเหินชัดเจนเกินไป จนทำให้อีกฝ่ายเกิดระแวงขึ้นมา”

เยว่เยี่ยนเหยาปลอบว่า “ศิษย์น้อง เรื่องนี้โทษเจ้าไม่ได้หรอก คนผู้นี้แฝงตัวอยู่ข้างกายท่านอาจารย์มาได้ตั้งหลายปี เดิมทีก็ไม่ใช่คนรับมือง่ายอยู่แล้ว”

หลู่เถิงพูดว่า “ศิษย์พี่ ศิษย์พี่เขย ทั้งสองท่านมีความเห็นอย่างไร ไม่ว่าพวกท่านจะตัดสินใจแบบไหน ศาลอาญาและบำเหน็จกับหอสายฝนก็จะร่วมมืออย่างเต็มที่ขอรับ”