ตอนที่ 231 ทางตัน (1)

ตอนที่ 231 ทางตัน (1)

ชุยเหยียนออกคำสั่งเพียงคำเดียว ลูกธนูเรือนหมื่นก็พุ่งพรวดออกไปพร้อมกันในพริบตา

บรรดาพ่อค้าวาณิชในลานส่วนใหญ่ไม่เป็นวรยุทธ์ ทั้งกลางลานบ้านก็ไม่มีที่ให้หลบ จึงโดนยิงจนพรุนเหมือนเม่นอย่างรวดเร็ว

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไม่ขาดสาย เลือดสด ๆ ไหลนองเต็มพื้น ย้อมทางน้ำคดเคี้ยวที่เคยใช้ลอยจอกสุราอย่างมีระดับจนกลายเป็นสีแดงฉาน

เจียงเย่โจวย่อมไม่ยอมยืนรอความตายเฉย ๆ เขาโอบเอวคอดของเยว่เยี่ยนเหยาไว้ แล้วสะบัดแขนเสื้อยาวปัดลูกธนูที่พุ่งเข้ามาทิ้งจนหมด

ทั้งสองคนพลิ้วตัวร่อนไปไกลหลายจั้ง เจียงเย่โจวก้มหยิบกระบี่สนิมบนพื้นขึ้นมาร่ายรำ ชั่วพริบตานั้นเพลงกระบี่ก็แน่นหนาจนน้ำยังสาดไม่เข้า ลูกธนูทั้งหมดถูกปัดกระเด็นหายไป