กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มีเพียงสตรีและคนถ่อยที่รับมือยากนัก
“ไม่เลว เด็กคนนี้พอสั่งสอนได้” อ๋องกบฏพยักหน้า ดูเหมือนจะรู้สึกสะใจไม่น้อยที่ได้พูดจาสำนวนลึกซึ้งแบบพวกบัณฑิต
เขาตัดใจลุกขึ้นยืนแล้วพูดให้สะใจไปเลย “ข้าว่าพวกเจ้าไม่ต้องพูดเรื่องแผนการแล้วล่ะ”
“เอาตามนี้แหละ คืนนี้ข้าจะออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าไปตงโจว เพื่อหยั่งเชิงดูท่าทีของไอ้เฒ่าตงไห่อ๋องนั่นก่อน”
“ต่อให้มันไม่อยากร่วมมือกับข้าก็ไม่เป็นไร ข้าค่อยไปติดต่อชานซั่วเปิ่นเถียนแทน”
ชานซั่วเปิ่นเถียนเป็นมหาขุนพลผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นวอ ซึ่งฮ่องเต้แคว้นวอไว้วางใจเขามาก
การร่วมมือกับตงไห่อ๋องก่อกบฏครั้งนี้ คนที่ฮ่องเต้แคว้นวอส่งมาก็คือชานซั่วเปิ่นเถียน
“จริงสิ พูดถึงชานซั่วเปิ่นเถียน ทำไมพวกเราไม่ทำตามอย่างคราวก่อนล่ะ”