เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่เข้าถ้ำเสือ ไหนเลยจะได้ลูกเสือ
“หากเสด็จอาชอบฟัง เฉาฮวาจะพูดให้ฟังสักกี่ประโยคก็ได้เจ้าค่ะ”
เจียงเจาหวายิ้ม รู้สึกจากใจจริงว่าท่าทางปากแข็งใจอ่อนของอ๋องกบฏดูน่าเอ็นดูและน่าเข้าหาไม่น้อย
“แต่ข้าไม่ได้ประจบสอพลอนะเจ้าคะ ที่พูดไปเมื่อครู่ล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น”
“มันแน่อยู่แล้ว เจ้าไม่ได้ชมข้าหรอก เจ้าแค่พูดไปตามความจริงต่างหาก” อ๋องกบฏทำท่าทางราวกับเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว
เขาไม่คิดแม้แต่น้อยว่าที่เจียงเจาหวาเอ่ยชมนั้นเป็นเพราะอยากจะเอาอกเอาใจ
เยี่ยนหย่งเกอมองดูอ๋องกบฏ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาได้มองสำรวจอ๋องกบฏในระยะใกล้ขนาดนี้
จากคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของอ๋องกบฏ เขาก็พบว่าอีกฝ่ายเป็นคนพิเศษไม่เหมือนใครจริง ๆ
จะพูดยังไงดีล่ะ คงเป็นโอรสของฮ่องเต้พระองค์ก่อนเพียงคนเดียวที่ไม่เอาแต่คิดมากบั่นทอนตัวเองกระมัง
ทั้งปล่อยวางได้เก่งและยังใช้ชีวิตได้เปิดเผยจริงใจ