เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อ๋องผู้สำเร็จราชการ
“ฮ่องเต้ อย่าเพิ่งคิดอะไรมากเลยเพคะ” ไทเฮาทรงรู้ว่าฮ่องเต้จวนจะไม่ไหวแล้ว
ไม่อยากให้พระองค์ต้องทนทุกข์ทรมานก่อนสิ้นใจ “เฉิงเฉียนเป็นเด็กกตัญญู ไม่เคยคิดตัดพ้อต่อว่าเหมือนคนอื่นหรอกเพคะ”
ไทเฮาไม่ได้ตรัสว่าลู่เฉิงเฉียนจะยกโทษให้ฮ่องเต้หรือไม่
และไม่ได้ตรัสด้วยว่าการก่อกบฏในตอนนั้น ตัวการใหญ่คือน่าหลานกับลู่หมิงรุ่ย แล้วฮ่องเต้ไม่ได้ทำอะไรผิด
“เสด็จแม่ หลายปีมานี้ท่านเองก็ลำบากมากแล้ว” ความหมายของไทเฮา ฮ่องเต้ทรงเข้าใจดี
พระองค์ทอดพระเนตรไทเฮา พลอยนึกไปถึงความเด็ดเดี่ยวในอดีตตอนที่ไทเฮากับตระกูลเสิ่นช่วยกันหนุนหลังให้พระองค์ขึ้นครองราชย์
แต่พระองค์กลับเกือบทำลายตระกูลเสิ่นให้ย่อยยับ เพียงเพราะความหวาดระแวงเรื่องอำนาจทหาร
“ฮ่องเต้ เรื่องมันผ่านไปหมดแล้วเพคะ” ไทเฮาทรงเงียบไปครู่หนึ่ง พระนางเองก็รู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน