เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้ไม่ไหวแล้ว
“ท่านตัดสินใจแน่แล้วหรือ” ท่านโหวผู้เฒ่าเบนสายตาหนีจากเยี่ยนจิ่ง
เขาลูบหนวดเครา พลางหันไปมองเจียงเจาหวา แววตาเริ่มฉายความภาคภูมิใจขึ้นมาจาง ๆ
แม้คิดแบบนี้จะดูไม่ค่อยเคารพไปบ้าง แต่พอคิดว่าเยี่ยนจิ่งอาจยอมสละบัลลังก์เพื่อเจาหวา เขาก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าหลานสาวคนนี้เก่งกาจไม่เบาเลย
เพียงแต่แผ่นดินเซิ่งถังไม่อาจนำมาล้อเล่นได้ ถึงอย่างไรองค์ชายหกก็ยังเด็กนัก เขาจะทำได้จริงหรือ
“ข้าตัดสินใจตั้งนานแล้ว บัลลังก์นี้ไม่ว่าใครจะได้ไป ข้าก็จะคอยปกป้อง ให้มันดำเนินไปในทิศทางที่พวกเรามุ่งหวัง”
สีหน้าของเยี่ยนจิ่งดูอ่อนโยนนัก
เขามองเจียงเจาหวาแล้วยื่นมือออกไป เจียงเจาหวาเองก็ไม่ลังเล วางมือลงบนฝ่ามือของเขาพลางยกยิ้มมุมปาก
“เจียงเจาหวา เจ้าเต็มใจจะร่วมปกป้องเซิ่งถังและราษฎรไปกับข้าไหม”
กับบัลลังก์นั้นเขาไม่ได้มีความอยากได้ใคร่ดีเลยสักนิด