กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวฉือหายตัวไป
“พระนางโปรดอภัยด้วยเพคะ” ตั้งแต่ตระกูลหลางเกิดเรื่อง
พระสนมเสียนเฟยก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ในตำหนักบรรทม ไม่ยอมก้าวเท้าออกไปไหนทุกวัน
พวกคนรับใช้ในวังไม่ทันระวัง พูดอะไรกันเข้าจนนางได้ยิน จึงรีบร้องขอชีวิตทันที
“พระนางไว้ชีวิตด้วยเพคะ!”
“พวกเจ้าลากคนพวกนี้ออกไปตัดหัวให้หมด!” พระสนมเสียนเฟยระบายโทสะใส่คนรับใช้ทั้งสอง
สุ่ยเซียนกับหูหมัวมัวรีบห้ามปราม “พระนาง อย่าทำเช่นนั้นเลยเพคะ”
“มีอะไรไม่ได้กัน! พวกสวะชั้นต่ำสองคนนี้บังอาจนินทาลับหลัง ตำหนักนี้จะปล่อยพวกมันไว้ได้ยังไง!” พระสนมเสียนเฟยสะบัดแขนเสื้ออย่างฉุนเฉียว
“พระนางเพคะ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องดึงใจคน พระนางอดทนไว้ก่อนเถิด ถือเสียว่าทำเพื่อโม่อ๋องนะเพคะ”
ในเมื่อยังไม่ได้ตั้งองค์รัชทายาท