เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จิ้งอ๋องเป็นรัชทายาท? ภัยเกิดจากคนใน
“ฮูหยินแม่ทัพไร้มารยาทขนาดนี้เชียวหรือ เจอหน้าซื่อจื่ออย่างข้าทั้งที แม้แต่จะทำความเคารพทักทายก็ยังไม่คิดจะทำหรืออย่างไร”
เยี่ยนหย่งเกอมองท่าทางของเจียงหว่านซินที่โกรธจนตัวสั่นแต่ทำอะไรไม่ได้แล้วรู้สึกสะใจยิ่งนัก
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังอยากให้เจียงหว่านซินโมโหและโกรธเกรี้ยวมากกว่านี้อีก
“คารวะซื่อจื่อเจ้าค่ะ” เจียงหว่านซินกลั้นโทสะจนหน้าแดงก่ำ
ทว่าพอเห็นสายตาสะใจของเยี่ยนหย่งเกอ นางก็สงบสติอารมณ์ลงได้อย่างรวดเร็ว
ในเมื่อเยี่ยนหย่งเกอคิดจะยั่วยุนาง นางก็ยั่วโมโหเขากลับได้เช่นกัน
ยังไงเสียความทุกข์ทรมานของนางก็ผ่านพ้นไปแล้ว แต่เจียงเจาหวาต่างหากที่กำลังจมอยู่กับความเจ็บปวด
เยี่ยนหย่งเกอรู้สึกผิดต่อเจียงเจาหวาไม่ใช่หรือ เช่นนั้นพอเห็นเจียงเจาหวาทุกข์ใจ ตัวเขาจะทนไหวได้อย่างไร!