กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
มวยเมาและรำกระบี่กลางงานเลี้ยง สะกดสายตาทั่วทั้งงาน
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ” ฮูหยินเสิ่นพึมพำกับตัวเอง
ความจริงวางประจักษ์อยู่ตรงหน้า นางย่อมต้องเชื่อ
แต่นางยังคิดไม่ตกอยู่ดีว่าทำไมชิวฮุ่ยซินต้องคิดร้ายตนนางด้วย
หรือว่าช่วงเวลาที่เคยอยู่ด้วยกันในวันวาน ทั้งหมดนั่นจะเป็นแค่การแสดงงั้นหรือ
“ท่านแม่ คนเราย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลาเจ้าค่ะ”
หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะถูกเปลี่ยนตัวไปแล้ว ถึงได้กลายเป็นแบบนี้
เพียงแต่ชิวฮุ่ยซินเสแสร้งได้แนบเนียนเกินไป ถึงกับตบตามาได้นานถึงยี่สิบปีเสียได้
นางทำเรื่องพรรค์นั้นลงไปได้อย่างไรกัน
“กลับบ้านแล้วค่อยคุยกันเถอะ” ฮูหยินเสิ่นรู้สึกได้ว่ามีสายตาหลายคู่กำลังแอบมองสำรวจนางอยู่