เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อสรพิษที่ซ่อนลึกที่สุด
เจียงเจาหวาเล่าเรื่องที่ป้าจางไปก่อเรื่องวุ่นวายหน้าหอหลิงหลงเมื่อก่อนหน้านี้ให้ทุกคนฟังอย่างรวบรัด
นางยิ้มแล้วกล่าวว่า “เขาว่ากันว่าพี่ชายคนโตเปรียบเหมือนพ่อ พี่สาวคนโตเปรียบเหมือนแม่ ยายแก่คนหนึ่งทำตัวเป็นจิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือ อาศัยอำนาจบารมีของพระชายาอ๋องอวี่มาวางก้ามกำเริบเสิบสานถึงเพียงนั้น”
นางจงใจหยุดไปนิดหนึ่งแล้วลากเสียงยาว “แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะเพคะ ว่าที่พระชายาอ๋องอวี่เอามาอวดเบ่งน่ะ เป็นอำนาจของตระกูลชุย หรือว่าเป็นบารมีของจวนราชครูกันแน่”
คำพูดนี้ช่างคมคายและตอกหน้าได้เจ็บแสบยิ่งนัก
เยี่ยนหนานเทียนโอบฮูหยินเสิ่นไว้ ยิ้มมุมปากพลางส่งสัญญาณให้เยี่ยนซานไม่ต้องพูดอะไร ปล่อยให้เจียงเจาหวาคุมสถานการณ์ต่อไป
“เจ้าใส่ร้ายป้ายสี! ตระกูลเซี่ยของข้าไปมีเจตนาเช่นนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน!” เซี่ยอวี่หรงได้ยินเจียงเจาหวากัดไม่ปล่อยพาดพิงมาถึงตระกูลเซี่ย ก็รีบก้าวออกมาโต้ทันควัน
“คุณหนูเซี่ยความจำสั้นหรือ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าคำพูดบางคำ เจ้าเป็นคนพูดออกมาเองกับปากแท้ๆ”