เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไม่เห็นค่าคนตรงหน้า วันหน้าจะเจ็บเจียนตาย
“อย่ามาพูดจาไร้สาระกับข้า เจ้าเอาหว่านซินไปไว้ที่ไหนกันแน่!”
ฉินโม่ตวาดลั่น
ตอนนี้เขาขาดสติไปแล้ว ไม่ต่างจากเยี่ยนหย่งเกอในตอนแรกที่ถูกเจียงหว่านซินปั่นหัวจนหลงโงหัวไม่ขึ้น
“พูดสิ! เอาแต่จ้องหน้าข้าแล้วเงียบทำไม เจ้าทำอะไรหว่านซินกันแน่!”
เยี่ยนหย่งเกอจ้องมองฉินโม่ด้วยสายตาที่ซับซ้อนเหลือเกิน
ฉินโม่ร้อนใจจนทนไม่ไหว กระชากคอเสื้อเยี่ยนหย่งเกอขึ้นมา ท่าทางเหมือนถ้าอีกฝ่ายยังไม่ยอมบอกที่อยู่ของเจียงหว่านซิน เขาจะลงไม้ลงมือทันที
“พวกเราไปกันก่อน”
เรื่องทะเลาะวิวาทของพวกคนหนุ่ม จิ้นหยางจวิ้นอ๋องไม่ได้สนใจอยู่แล้ว
อีกอย่าง พอเห็นสีหน้าของเยี่ยนหย่งเกอแล้ว ดูเหมือนเจ้าตัวกำลังมองฉินโม่เพื่อตอกย้ำให้ตัวเองเห็นว่า ที่ผ่านมาตนเคยโง่เง่าและทำผิดพลาดไปร้ายแรงแค่ไหน