กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ้าเองก็ต้องเสียใจภายหลัง ทุกคนต่างมองคนไม่ออกทั้งนั้น
“ฝ่าบาท พระองค์ไม่มีวันผิดพ่ะย่ะค่ะ”
ภายในห้องทรงพระอักษรเงียบกริบ เงียบจนขันทีน้อยที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างๆ ถึงกับกลั้นหายใจไปตามสัญชาตญาณ ไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เสียงของเยี่ยนหนานเทียนก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบสงัดภายในห้อง
“เราไม่มีวันผิดงั้นหรือ”
ขอบตาของฮ่องเต้แดงเรื่อ
เห็นได้ชัดเจนมาก
อารมณ์ของพระองค์ในครานี้แสดงออกมาอย่างชัดเจน
เสิ่นปิ่งเจิ้งเงยหน้าขึ้นเหลือบมองฮ่องเต้อย่างรวดเร็วปราดหนึ่ง
ดูจากท่าทางของฮ่องเต้แล้ว คงกำลังนึกเสียใจภายหลัง