เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฮูหยินโหวอู่เวยพบหว่านชิง
“คุณชาย เกรงว่าทำแบบนี้จะไม่ปลอดภัยขอรับ”
ความอดทนของอู๋อิ่นจวนจะหมดลงเต็มที
“ปลอดภัยหรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีน้ำยาแค่ไหน”
หลินเฟิงไม่เคยเจอหว่านชิงตรง ๆ เพียงแต่เคยเหลือบเห็นผ่าน ๆ แวบเดียวเท่านั้น
หากจับสาวงามปานนั้นมาได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะกลับมาใช้การได้อีกครั้งก็ได้
“คุณชาย ตอนนี้คนของราชวงศ์กับที่ทำการผู้บัญชาการเก้าประตูต่างก็กำลังตามล่าท่านกับนายท่านอยู่ อย่าเอาตัวไปเสี่ยงเลยขอรับ”
อู๋อิ่นไม่เข้าใจเลยว่าถึงขั้นนี้แล้ว ในหัวของหลินเฟิงไฉนถึงไม่คิดเรื่องจะเอาตัวรอดหรือตอบโต้อย่างไร กลับเอาแต่คิดเรื่องตัณหาราคะอยู่อีก
แม้อ๋องกบฏจะมักมากในกามเช่นกัน แต่ก็ไม่เคยมองเรื่องตัณหาเป็นเรื่องหลัก เพียงใช้เป็นความเพลิดเพลินเพื่อผ่อนคลายเท่านั้น
ทำไมหลินเฟิงถึงไม่เหมือนอ๋องกบฏเลยสักนิดเดียว