เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กักตุนข้าวสารนับสิบล้านชั่ง
“นายท่านวางใจเถอะเจ้าค่ะ พรุ่งนี้แต่เช้าตรู่ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไปเฝ้าที่ประตูด้านหลัง หากคนของตระกูลเหอมาถึงเมื่อใด ย่อมไม่มีทางคลาดสายตาแน่นอนเจ้าค่ะ”
โยวเยว่ตบอกตัวเอง เจียงเจาหวาหลุดขำ “เจ้าเด็กคนนี้นี่ ไปพักผ่อนเถอะ ตรงนี้ไม่ต้องให้เจ้าคอยปรนนิบัติแล้ว”
“แต่ข้าอยากอยู่เป็นเพื่อนนายท่านนี่เจ้าคะ” โยวเยว่ยังไม่ยอมไป
นางชอบอยู่กับเจียงเจาหวา เพราะได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง
“ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยข้าล้างหน้าหวีผมแล้วกัน” เจียงเจาหวายิ้ม ใบหน้าเล็กของโยวเยว่เผยความดีใจ รีบเข้ามาปรนนิบัตินางทันที
ผ่านไปราวเวลาชงชาถ้วยหนึ่ง ตะเกียงในเรือนซีสือก็ดับลง นอกจากสาวใช้ที่อยู่เวรยามค่ำคืนแล้ว บ่าวคนอื่น ๆ ต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อน
วันรุ่งขึ้น อากาศหลังฝนตกหนักสดชื่นขึ้นมาก แต่อุณหภูมิยังคงไม่ลดลง
ช่วงกลางเดือนแปด ฟ้าเบื้องบนราวกับมีเตาไฟขนาดยักษ์คอยแผดเผาผืนดินอย่างต่อเนื่อง แดดแผดเผาจนสรรพสิ่งเหี่ยวเฉาไปหมด