กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หลายปีมานี้ เสด็จพ่อใส่ร้ายข้ามาตลอด
ไม่ได้เจอกันเสียนานจริง ๆ
นานเสียจนอ๋องกบฏลืมไปแล้วว่าตนเองเป็นโอรสของฮ่องเต้
แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้รับความสำคัญ และฮ่องเต้ก็มองเขาเป็นความอัปยศมาโดยตลอดก็ตาม
“เจ้าลูกทรพี เจ้าคิดจะทำอะไร”
ฮ่องเต้ไม่ได้มีความรู้สึกซับซ้อนใด ๆ ต่ออ๋องกบฏ มีเพียงความคิดเดียวคืออยากให้อีกฝ่ายตายไปเสีย
หากเขาตาย ก็จะไม่เป็นภัยต่อราษฎรและแผ่นดินเซิ่งถังอีก
“เสด็จพ่อคิดว่าข้าจะทำอะไรล่ะ” อ๋องกบฏยิ้มเยาะอย่างเสียดสี ขณะที่เขากำลังพูดกับฮ่องเต้ ในความมืดมิดยามค่ำคืนก็มีเงาร่างสีดำนับสิบสายปรากฏขึ้นวับ ๆ แวม ๆ
“อย่าผลีผลาม”
เยี่ยนจิ่งคุ้มกันอยู่ข้างกายฮ่องเต้ พลางกำชับเหล่าองครักษ์ที่ติดตามมา