เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชายบำเรอเอกขององค์หญิง
“ท่านผู้บัญชาการใหญ่พูดถูกแล้วขอรับ เมื่อครู่ใต้เท้าลู่กับใต้เท้าเติ้งเอาแต่จ้องเล่นงานแม่ทัพน้อยเผยเสวียนไม่หยุด ไม่รู้ว่าคิดจะทำอะไรกันแน่”
จางอ้าวพูดเสียงเรียบ
“ขุนนางหลายท่านต่างบอกแล้วว่าเรื่องยังสืบสวนไม่แน่ชัด ไม่ควรด่วนสรุปเร็วเกินไป แต่ใต้เท้าเติ้งกับใต้เท้าลู่กลับพยายามลากไปเรื่องอื่นอยู่เรื่อย แบบนี้จะไม่ให้สงสัยเจตนาของใต้เท้าทั้งสองได้อย่างไร”
“ใต้เท้าจางพูดถูกแล้ว ไม่ทราบว่าใต้เท้าลู่พอจะอธิบายให้ฝ่าบาทกับพวกเราฟังสักหน่อยได้หรือไม่”
ติงเซี่ยก็พูดเสริมขึ้นมาบ้าง
“ที่ใต้เท้าลู่ทำเช่นนี้ ตกลงเป็นเพราะความแค้นส่วนตัวหรือมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงกันแน่ ข้าราชการผู้น้อยไม่เข้าใจจริง ๆ ขอรับ”
คราวนี้ถึงตาจางอ้าวกับติงเซี่ยและพวกเป็นฝ่ายไล่บี้บ้างแล้ว
ลู่เหยียนที่เมื่อครู่ยังกุมอำนาจชี้เป็นชี้ตายของคนอื่นแท้ ๆ มาตอนนี้กลับต้องมาแก้ตัวให้ตัวเองเสียแล้ว
“ฝ่าบาท ข้าราชการผู้น้อยไม่ได้ทำเช่นนั้นเลยนะพ่ะย่ะค่ะ ข้าราชการผู้น้อยคิดถึงแต่แคว้นเซิ่งถังเพียงอย่างเดียวจริง ๆ”