กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตั้งใจตลบหลัง
“พยานงั้นหรือ ให้พวกเขาเข้ามา”
ฮ่องเต้ออกคำสั่ง ไม่นานเยี่ยนจิ่งก็พาฮวากูเดินเข้ามา
ทันทีที่เข้ามา ทุกคนเห็นว่าฮวากูเป็นแค่ผู้หญิง ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
“ทำไมถึงเป็นผู้หญิงไปได้”
“ผู้หญิงแล้วมันทำไม หรือว่าโลกนี้ไม่มีนักโทษหญิงกันล่ะ”
เยี่ยนจิ่งจ้องมองหลูเหยียนด้วยสายตาเย็นชา
หลูเหยียนสะอึกไป “ข้าราชการผู้น้อยไม่ได้หมายความเช่นนั้นขอรับ”
“ถ้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น ใต้เท้าหลูก็คอยฟังอยู่นิ่ง ๆ ไปเถอะ” เยี่ยนจิ่งยังคงตอกกลับไม่หยุด
นิสัยกับวิธีทำงานแบบนี้ของเขา ก็เพราะฮ่องเต้ตามใจจนเคยตัวทั้งนั้น