เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เสิ่นฉงอี้ ขุนพลหนุ่มหน้าหยก
“ท่านมหาขุนพล”
ชายหนุ่มสวมเกราะสีขาว ในมือถือทวนพู่แดง ท่วงท่าองอาจสง่างาม ผึ่งผายไร้ที่ติ ถอดแบบขุนพลหนุ่มหน้าหยกมาไม่มีผิดเพี้ยน
ปั้นเจี้ยนอุทานด้วยความยินดี เสิ่นฉงอี้หันไปมองเจียงเจาหวา แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน
แต่ทวนยาวในมือเขายังคงจ่อขวางอยู่ตรงลำคอของเฉิงเยี่ยนหลิง นิ้วมือกำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เห็นได้ชัดว่าเขาระแวงเฉิงเยี่ยนหลิงอยู่ไม่น้อย
“เสิ่นฉงอี้ ข้าถามจริง เจ้าไม่เหนื่อยบ้างหรือไง” เฉิงเยี่ยนหลิงกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
นางเบ้ปาก แล้วค่อย ๆ ผลักทวนยาวออกไปอย่างไม่รีบร้อน
ทว่าพอนางผลักออก เสิ่นฉงอี้ก็กระชับทวนยาวขวางกลับมาอีกครั้ง
“ข้าบอกแล้วไง เจ้าตามข้าจากหนานเจ้ามาถึงนี่ ไม่เหนื่อยหรือยังไง ข้ารู้นะว่าเจ้ามีใจให้ข้า แต่ก็ไม่เห็นต้องมาคอยตามเฝ้าแจขนาดนี้เลยนี่นา”