เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ชาติก่อนพอข้าตาย ข้าก็ยกบัลลังก์ให้องค์ชายหก
“เป็นเจ้าเองรึ! ข้าจะฆ่าเจ้า ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้! เจ้าเป็นคนทำลายตระกูลเจี่ยงของข้าทั้งตระกูล!”
ท่ามกลางฝูงชน เจียงเจาหวาสบตากับเจี่ยงเกาเซิง เจี่ยงเกาเซิงแผดเสียงคำราม แววตาเปี่ยมด้วยความดุร้ายอำมหิต
คนสันดานหมาป่าพรรค์นี้ ขืนปล่อยไว้ก็มีแต่จะเป็นภัย
แต่ก็นั่นแหละ เยี่ยนจิ่งไม่มีทางปล่อยให้พวกเขามีชีวิตไปถึงชายแดนอย่างแน่นอน
ระหว่างทางเนรเทศ เยี่ยนจิ่งคิดจะจัดการคนตระกูลเจี่ยงให้ตายตกไป ย่อมง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ!
“บังอาจ!”
เงาร่างสีแดงทะยานขึ้นสูง เตะเข้าที่คางของเจี่ยงเกาเซิงอย่างจังจนกระอักเลือด ล้มฟุบลงไปกับพื้นทันที
เยี่ยนจิ่งแววตาดุดันเหี้ยมเกรียม เขาไพล่มือหลัง พอเท้าแตะพื้นก็ยกเท้าขึ้นสูง เหยียบลงบนอกของเจี่ยงเกาเซิงอย่างแรง พลางก้มมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม
“หมาจนตรอกอย่างเจ้า ยังกล้าลบหลู่ข้าผู้นี้อีกรึ คิดจะฆ่าใครกัน!”