เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจียงเจาหวา ไปดูผลลัพธ์จากความพยายามของพวกเราด้วยกัน
“ใต้เท้า รอพวกเราด้วยขอรับ”
บนเกวียนเล่มนั้น หวยเทียนไฉกับหลี่ว์เฟยหยางและพวกบัณฑิตยังไม่ทันรอให้เกวียนเทียบถึงศาลาส่งสิบลี้ ก็พากันกระโดดลงมาแล้ว
พวกเขากลัวเหลือเกินว่าจะมาสายจนไม่ได้พบหน้าจ้าวเป่าหลัวเป็นครั้งสุดท้าย
ด้วยว่าการจากไปครานี้ ไม่มีใครรู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร
และไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
“พวกเจ้าตอนนี้ก็มีตำแหน่งขุนนางกันแล้ว ทำไมยังใจร้อนวู่วามอยู่อีก”
เมื่อเห็นท่าทางร้อนรนของพวกบัณฑิต จ้าวเป่าหลัวก็ทั้งปลื้มใจทั้งซาบซึ้ง ทว่าก็ยังรู้สึกไม่เห็นด้วยอยู่นิด ๆ
ความมือสะอาดและมารยาทการอบรมของเขาได้สลักลึกเข้ากระดูกดำไปแล้ว
สิ่งเหล่านี้หลอมรวมเข้ากับเลือดเนื้อทีละน้อย และคอยค้ำจุนให้เขากล้าพอที่จะท้าทายฮ่องเต้