กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จะเรียกเจ้าว่าเจียงเฮ่อ หรือสั่วถูดี
แสงเทียนสลัวรางสาดส่องลงบนทางเดินแคบๆ ที่ค่อนข้างมืดมิด ขับให้ที่แห่งนี้ดูราวกับขุมนรก
เปลวไฟไม่เพียงทอดยาวทางเดินออกไป แต่ยังทอดเงาของเจียงเจาหวากับเยี่ยนจิ่งให้ยาวเหยียดตามไปด้วย
เสียงล้อเก้าอี้เข็นหมุนไกลออกไปเรื่อยๆ รุ่ยอ๋องไปถึงสุดทางเดินก็หยุดลงกะทันหัน แล้วหันกลับมามองเจียงเจาหวากับเยี่ยนจิ่งแวบหนึ่ง
เขายิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นมองดูไม่ค่อยชัดเจนนัก และก็ไม่ต่างจากภาพลักษณ์อ่อนโยนในยามปกติของเขาสักเท่าไร
แต่คนที่ถูกมองกลับยังคงเหงื่อกาฬแตกพลั่กด้วยความหวาดผวา
อย่างน้อยในใจเผยจิ้นก็รู้สึกขนลุกซู่ รู้สึกรางๆ ว่าคืนนี้มีอะไรพิลึกพิลั่นเกินไป เขารับตำแหน่งมานานหลายปี ไต่สวนคดีมาก็มากมาย ไม่เคยมีความรู้สึกแบบคืนนี้มาก่อนเลย