เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หากนางเป็นบุรุษ คงได้เป็นขุนนางใหญ่ไปแล้ว
ทางเดินในคุกหลวงยามค่ำคืนมีลมหนาวพัดเข้ามาจากข้างนอกเป็นระยะ
ห้องขังมีลมลอดผ่านทุกซอกทุกมุม สายลมที่ปะทะกับผนังอันมืดทึบแล้วพัดมากระทบตัว เย็นยะเยือกเสียจนแทบจะร้องไห้
บนทางเดินสลัวมัว รุ่ยอ๋องนั่งนิ่งอยู่บนรถเข็น ข้างกายมีเผยจิ้นตามมาด้วย
เผยจิ้นก้มลงมองรุ่ยอ๋องแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบเบนสายตาหนี
เมื่อครู่ตอนที่เจียงเฮ่อเห็นพวกเขา สีหน้าดูตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง
คนผู้นี้เป็นคนเจ้าเล่ห์ลึกซึ้ง หากไม่ใช่เพราะเห็นคนที่ตัวเองหวาดกลัว ไม่มีทางแตกตื่นขนาดนี้แน่
เผยจิ้นไม่คิดว่าตัวเองจะมีอำนาจบารมีข่มขวัญคนได้ขนาดนั้น แปลว่าคนที่ทำให้เจียงเฮ่อหวาดกลัวจนลนลานก็คือรุ่ยอ๋อง
ท่านอ๋องแต่ละคนล้วนเป็นโอรสของฮ่องเต้ มีหรือที่จะเป็นคนธรรมดาไร้พิษสง
เผยจิ้นล่วงเกินใครไม่ได้สักคน จึงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นไปเสีย อย่างไรคืนนี้ขอแค่จัดการหน้าที่ให้เสร็จสิ้นก็พอแล้ว