กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โทสะสะเทือนฟ้า
“เจาเจา ทำไมเจ้ามาอีกแล้ว ไม่ใช่บอกว่าปวดหัวหรอกหรือ”
พอเห็นเจียงเจาหวา ขอบตาของฮูหยินเสิ่นก็ยิ่งแดงหนักขึ้นไปอีก
ใคร ๆ ก็บอกว่าลูกสาวคือเสื้อนวมอุ่นใจ นางเพิ่งรู้ตัวว่าตอนนี้พึ่งพาเจียงเจาหวามากเป็นพิเศษ
แค่มีเจียงเจาหวาอยู่ข้าง ๆ หัวใจนางก็สงบลงอย่างประหลาด
แต่สองวันนี้เจียงเจาหวาเหนื่อยเกินไป แถมยังล้มป่วยต้องลมเย็น ฮูหยินเสิ่นเลยไม่อยากให้นางมาลำบากตามอีก
“ท่านแม่ ข้าหายดีแล้ว” เจียงเจาหวาประคองแขนฮูหยินเสิ่น ส่ายหน้าเบา ๆ
ท่านโหวผู้เฒ่าขมวดคิ้ว มีท่าทีตึงเครียด อดไม่ได้ที่จะถาม “เจาหวา ประโยคที่เจ้าพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง”
อะไรกันที่ว่าถ้าเจียงหว่านโจวไม่ใช่ลูกของชิ่นเอ๋อร์
หรือเจาหวาจะตื้นตันจนพูดผิดไป