แบ่งสมบัติงั้นหรือ? ถ้าเจ้าไม่ใช่ลูกของท่านแม่ล่ะ

แบ่งสมบัติงั้นหรือ? ถ้าเจ้าไม่ใช่ลูกของท่านแม่ล่ะ

ฝนตกตลอดทั้งคืน เม็ดฝนขนาดเท่าเม็ดถั่วกระหน่ำซัดชายคาและลานเรือนไม่หยุดหย่อน

บรรยากาศตึงเครียดระแวดระวัง ประกอบกับฝนตกไม่ขาดสายตลอดคืน คนทั่วทั้งนครฉางอันจึงแทบไม่ได้หลับเต็มตื่น

ยกเว้นเจียงเจาหวา

เมื่อวานเจียงเจาหวาตัวร้อนจนเป็นลม ฮูหยินเสิ่นจึงรีบเข้าวังมา แม้แต่ไทเฮาก็ยังเสด็จมาที่ตำหนักไท่เต๋อ

ครั้นเหล่าหมอหลวงเอ่ยปากรับรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไทเฮาถึงยอมเสด็จกลับเมื่อฟ้ามืดค่ำ

ส่วนฮูหยินเสิ่นก็พักอยู่ที่ตำหนักด้านนอก เพื่อจะได้ดูแลเจียงเจาหวาได้สะดวก

“เจาหวา เจ้าฟื้นแล้ว”

เจียงเจาหวาเพิ่งลืมตาขึ้น แสงจ้าก็สาดส่องลงบนใบหน้าเล็กของนาง

นับว่าวิชาแพทย์ของหมอหลวงในวังยอดเยี่ยมจริง ๆ เพียงคืนเดียวไข้สูงของเจียงเจาหวาก็ลดลงแล้ว เหลือเพียงอาการของไข้ต้องลมเย็นอยู่บ้างเท่านั้น