เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นี่มันจะพาตายกันทั้งบ้านชัดๆ
“หม่อมฉันขอคารวะไท่เฟยเพคะ”
หลินเจียโหรวกลัวว่าเจียงหว่านซินจะมีเรื่อง จึงคอยตามหลังนางมาตลอด
พอได้ยินเจียงหว่านซินเรียกไท่เฟย หลินเจียโหรวก็รู้ฐานะของสวี่ไท่เฟยทันที
ที่แท้ท่านผู้นี้ก็คือไท่เฟยแห่งตระกูลสวี่คนนั้นนี่เอง
ตอนนี้พวกนางตกอับ หากเกาะสวี่ไท่เฟยไว้ได้ ไม่แน่อาจยังมีโอกาสพลิกฟื้นกลับมา
หลินเจียโหรวจัดกระโปรงเสื้อผ้าเล็กน้อย แล้วยอบกายทำความเคารพสวี่ไท่เฟย
พอยืนใกล้กัน สวี่ไท่เฟยจึงยิ่งมองเห็นเค้าหน้านางชัดเจน โดยเฉพาะไฝเม็ดเล็กจิ๋วตรงหว่างคิ้วของหลินเจียโหรว ที่ทำให้ขอบตาของพระนางยิ่งแดงก่ำ
นี่คือเจาเหรินของพระนาง คือลูกสาวของพระนางจริง ๆ
พระนางยังจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ตนชอบคิ้วตากลมโตของลูกสาวที่สุด ทั้งยังเคยบอกว่าโตขึ้นลูกต้องงดงามหยาดเยิ้มจนใครเห็นเป็นต้องเอ็นดูแน่