เยี่ยนหย่งเกอ เจ้ามันต่ำช้าจริง ๆ

เยี่ยนหย่งเกอ เจ้ามันต่ำช้าจริง ๆ

“เจ้าหมายความว่า มีคนกำลังวางแผนเล่นงานตระกูลเกาอย่างนั้นหรือ” เกาซงเป็นห่วงจนลนลาน ในฐานะผู้นำตระกูลเกา เรื่องที่เขาข้องเกี่ยวมาตลอดล้วนเป็นเรื่องสำคัญระดับแกนหลักของตระกูลทั้งสิ้น

ตอนนี้เกาฟ่างเกิดเรื่อง ในหัวของเขาจึงคิดอยู่อย่างเดียวว่าจะช่วยคนออกมาได้อย่างไร แล้วจะดึงตระกูลเกาให้พ้นจากวังวนเรื่องอื้อฉาวนี้ได้แบบไหน

พอเป็นแบบนี้ ความคิดอ่านของเขาจึงสู้เกาชิงที่มองทะลุปรุโปร่งกว่าไม่ได้

“แต่ว่า อดีตรัชทายาทผู้ล่วงลับก็ตายไปตั้งยี่สิบกว่าปีแล้วนะ” เกาซงนั่งตำแหน่งผู้นำตระกูลมานานหลายปี ย่อมไม่ได้ไร้ฝีมือ แค่สะกิดนิดเดียวก็เข้าใจอะไรต่อมิอะไรได้ทันที

พอลองคิดดูอย่างละเอียด เขาก็เผลอสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ

เกาชิงรู้ดีว่าเกาซงเป็นคนรอบคอบระมัดระวังตัว พอเห็นพี่ใหญ่โพล่งออกมาตรง ๆ เช่นนี้ ก็อดตกใจไม่ได้ “พี่ใหญ่ ท่านคิดว่าจะเป็นไปได้ไหมว่า...”

จะเป็นไปได้ไหมว่าคนของอดีตรัชทายาทผู้ล่วงลับแอบแฝงตัวเข้ามาในนครฉางอันแล้ว