กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ้าไม่มีทางหากระบี่ที่คมกว่าข้าได้อีกแล้ว
สายตาของเยี่ยนจิ่งร้อนแรงเหลือเกิน ลึกเข้าไปในแววตาราวกับมีกองไฟกำลังลุกไหม้ และโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
มุมปากของไท่ผิงกระตุกขึ้นมา ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองอยู่เป็นก้างขวางคอในห้องส่วนตัวนี้เสียแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นแล้วพูดว่า “เอ่อ... วันนี้ตำหนักนี้เพิ่งเคยมาจวินจื่อไถเป็นครั้งแรก รู้สึกว่าอะไรก็แปลกหูแปลกตาไปหมด ยังอยากจะไปเดินดูที่อื่นอีกสักหน่อย”
ไท่ผิงเหลือบมองเยี่ยนจิ่งแวบหนึ่ง พอเห็นว่าเยี่ยนจิ่งไม่แม้แต่จะชายตามองนาง นางก็ชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วพูดอีกว่า “เฉาฮวา องค์หญิงผู้นี้ขอตัวลงไปข้างล่างก่อนนะ”
ไท่ผิงค่อนข้างกลัวเยี่ยนจิ่งอยู่บ้าง
ตั้งแต่ที่เยี่ยนหนานเทียนประกาศฐานะของเยี่ยนจิ่งให้ใต้หล้ารับรู้แล้วพาเขามายังนครฉางอัน ทุกครั้งที่เยี่ยนหนานเทียนยกทัพออกศึก ฮ่องเต้ก็มักจะพาเยี่ยนจิ่งเข้าวังมาอบรมเลี้ยงดูเสมอ