ฟู่หานเซิงได้สติ

ฟู่หานเซิงได้สติ

“จะทำอะไรน่ะหรือ ก็ทำเรื่องที่พวกเราจะมีความสุขด้วยกันน่ะสิ”

พวกองครักษ์ที่ทำหน้าที่คุมตัวนักโทษเนรเทศต่างมีอายุราวสามสิบปี

ตลอดชีวิตของคนพวกนี้ไม่มีทางได้แต่งงานมีเมียหรือมีลูก ต้องใช้ชีวิตทั้งชีวิตตกระกำลำบากอยู่บนเส้นทางคุมตัวนักโทษไปเนรเทศ

นานวันเข้า พวกองครักษ์จึงติดนิสัยชั่วช้ามาไม่น้อย พวกเขาจะดูว่านักโทษเนรเทศคนไหนหมดหนทางพลิกฟื้นกลับมาแล้ว ก็จะลงมือรังแกคนผู้นั้น

ถ้านักโทษยังมีโอกาสได้กลับเมืองหลวง อย่างมากพวกเขาก็แค่ด่าทอหรือตบตีสักสองสามที แต่ถ้าไม่มีวันได้กลับมาอีกแล้ว สิ่งที่พวกเขาทำได้ก็มีสารพัด

หลายปีมานี้ มีขุนนางในราชสำนักทำความผิดจนถูกเนรเทศไม่น้อย ชายหนุ่มที่เลี้ยงดูมาในตระกูลขุนนางมักมีผิวพรรณเนียนละเอียดผุดผ่อง จึงเข้าทางรสนิยมวิปริตของพวกองครักษ์เหล่านี้พอดี

ในเมื่อลิ้มรสสตรีไม่ได้ แล้วทำไมจะลิ้มรสบุรุษไม่ได้เล่า