พุ่งเป้ามาที่เขา

พุ่งเป้ามาที่เขา

“ท่านพี่วางใจเถอะ ทุกอย่างอยู่ในแผนของข้าแล้ว”

เจียงเจาหวาทอดถอนใจเบา ๆ

นางรู้ดีว่าเสิ่นฉงเหวินยังคงกังวล กลัวว่าชิวเผิงเซิงจะทำร้ายนาง

จะเป็นไปได้อย่างไรกันเล่า

หากเขาคิดจะทำร้ายจริง ลูกธนูในงานเลี้ยงวันเกิดดอกนั้น ชิวเผิงเซิงคงไม่ยิงใส่นางอย่างเด็ดเดี่ยวไม่ลังเลเช่นนั้นหรอก

“ได้ พี่จะไปจัดการเดี๋ยวนี้ ร่างกายเจ้ายังอ่อนแออยู่ รีบนอนพักผ่อนเถอะ”

ดวงตากลมโตเป็นประกายของหญิงสาวยังคงสดใส ทว่าใบหน้ากลับซีดเผือดเกินไป เห็นแล้วอดทำให้คนรู้สึกสงสารจับใจไม่ได้

“ไม่นอนแล้วเจ้าค่ะ เอาแต่นอนทั้งวันพาลจะหมดเรี่ยวแรงเอา ท่านพี่ไปจัดการธุระเถอะ ข้าจะนั่งคุยกับฉิงเอ๋อร์และถังส่วงสักหน่อย”

เจียงเจาหวายิ้มพลางโบกมือ เสิ่นฉงเหวินเห็นนางยังดูกระปรี้กระเปร่าดี ถึงได้วางใจแล้วเดินจากไป