กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตี๋หย่งหยวน ยอดคนสะเทือนแผ่นดิน
“วางใจเถอะ พี่ไม่ลืมหรอก ตอนนี้นางอยู่ที่เรือนข้าง ๆ เดี๋ยวพี่ไปตามนางมาให้”
พอพูดถึงเสิ่นฉิง สีหน้าของเสิ่นฉงเหวินก็มีรอยยิ้มแต้มขึ้นมา
ดูออกชัดเจนว่าเขาชื่นชมเสิ่นฉิงจากใจจริง
“เจ้าค่ะ เช่นนั้นรบกวนท่านพี่แล้ว”
เจียงเจาหวาเอียงคอทำหน้าทะเล้น ยิ่งทำให้สายตาที่เสิ่นฉงเหวินมองมาเปี่ยมล้นไปด้วยความเอ็นดูตามใจ
“บอกให้เพลา ๆ มือหน่อย เจ้าก็ยังดึงดันจะออกจากเกี้ยวไปอวดเก่ง คราวนี้ดีละสิ แผลเลือดไหลอีกแล้ว” พอเสิ่นฉงเหวินถูกใช้ให้ออกไป ถังส่วงก็เดินหน้านิ่วคิ้วขมวดเข้ามา หยิบยาห้ามเลือดกับผ้าขาวสะอาดมาช่วยพันแผลให้เจียงเจาหวาใหม่
“ซี๊ด เบามือหน่อยสิ”
มือไม้ของถังส่วงไม่ได้เบานัก ใบหน้างามยังคงบึ้งตึง ดูท่าจะเคืองอยู่ไม่น้อย