ช่วงเวลาอันเจิดจรัส เลื่อนขั้น จวนจงอี้กั๋วกง

ช่วงเวลาอันเจิดจรัส เลื่อนขั้น จวนจงอี้กั๋วกง

“ช่างเป็นการถอยเพื่อรุกที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ”

คำพูดของเจียงเจาหวาทำให้เสิ่นปิ่งเจิ้งตื้นตันใจเป็นล้นพ้น

ความจริงเรื่องส่งมอบอำนาจคุมทัพคืนนั้น คนตระกูลเสิ่นเคยคิดกันไว้นานแล้ว เสิ่นปิ่งเจิ้งไม่ได้ตื้นตันเพราะเรื่องนี้ แต่เป็นเพราะตระกูลเสิ่นของพวกเขามีลูกหลานที่ยอดเยี่ยมอย่างเจียงเจาหวาต่างหาก

ตระกูลเสิ่นมีทายาทหญิงเก่งกาจถึงเพียงนี้ ต่อให้ต้องคืนอำนาจคุมทัพ ต่อให้หลังจากนี้ต้องกลายเป็นสามัญชน ตระกูลเสิ่นก็ย่อมกลับมารุ่งเรืองเฟื่องฟูได้อย่างแน่นอน

เขาปลาบปลื้มใจเหลือเกิน

“ท่านตา ท่านน้า ถังส่วงเป็นคนของข้า เรื่องทั้งหมดของข้า นางรู้หมดทุกอย่างเจ้าค่ะ รวมถึงเรื่องที่พิษบนตัวข้าไม่ได้ไร้ทางรักษาเหมือนข่าวลือข้างนอกตั้งแต่แรก นางก็รู้อยู่แก่ใจ”

เจียงเจาหวาเม้มปาก แววตาหม่นลง

ท่านโหวผู้เฒ่ากับเสิ่นปิ่งเจิ้งสบตากัน ขอบตาของทั้งคู่ยิ่งแดงระเรื่อขึ้นมา