กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถอยเพื่อรุก ก้าวหน้าไปอีกขั้น!
“กระหม่อมจะไม่ทำให้ฝ่าบาททรงผิดหวังเป็นอันขาด จะต้องสืบเรื่องท่าเรือทางใต้ของเมืองให้กระจ่างแจ้งให้ได้พ่ะย่ะค่ะ”
เจียงหว่านเฟิงน้อมรับพระบรมราชโองการและกราบทูลขอบพระทัย ฮ่องเต้ทรงโบกพระหัตถ์ แล้วเบนสายพระเนตรไปมองวังเหว่ยที่กำลังหน้าตาตื่นตระหนก
“วังเหว่ย เจ้าบอกมาซิ เรื่องที่เจ้าชักนำหลินเฟิงเข้ามา มันเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ รึ”
สายพระเนตรของฮ่องเต้คมกริบ จัดการหลินเฟิงไปแล้ว แต่วังเหว่ยผู้เป็นคนชักนำคนนี้ยังไม่ได้สะสางบัญชีเลย
ในฐานะขุนนาง ควรจะต้องแบ่งเบาพระราชภาระให้โอรสสวรรค์ แต่วังเหว่ยกลับหาเรื่องเดือดร้อนมาให้พระองค์
หาเรื่องเดือดร้อนมาให้ยังพอทำเนา นี่ยังพาวายร้ายอย่างหลินเฟิงมาสร้างความระคายเคืองพระทัยให้อีก
จะบอกว่าวังเหว่ยชักนำหลินเฟิงเข้ามาโดยไม่มีผลประโยชน์แอบแฝงเลยแม้แต่น้อย ใครจะไปเชื่อ?