ไม่ยอมเป็นเบี้ยให้พี่ชายสูบเลือดอีกต่อไป

ไม่ยอมเป็นเบี้ยให้พี่ชายสูบเลือดอีกต่อไป

“เข้าวังไปแล้วรึ? แบบนี้ไม่ได้การแล้ว เจ้ายังมัวรออะไรอยู่อีก ไม่รีบส่งข่าวไปบอกท่านอาของเจ้า ให้รีบมาที่จวนปั๋วเจวี๋ยเดี๋ยวนี้เลยล่ะ!”

ฮูหยินฉินดึงแขนเสื้อของฉินตงไว้แน่น แววตาร้อนรนกระวนกระวาย

ฉินตงรู้สึกจนใจ คิดว่ามารดาคงร้อนใจจนหน้ามืดตามัวไปแล้ว จึงได้แต่ประคองนางให้ไปนั่งลงบนเก้าอี้ก่อน

“ท่านแม่ ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยขอรับ”

ฉินตงเอ่ยปลอบ แต่ฮูหยินฉินกลับโมโหขึ้นมา “ข้าจะไม่ร้อนใจได้ยังไง อีกเดี๋ยวคนตระกูลฟู่ก็จะมาขอถอนหมั้นถึงจวนปั๋วเจวี๋ยแล้ว การแต่งงานนี้พวกเราอุตส่าห์คว้ามาได้แทบตาย จะยอมให้ถอนหมั้นได้ยังไง!”

ฮูหยินฉินโกรธจนกัดฟันกรอด ทั้งโมโหที่ฉินเมี่ยวชุนไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว และทั้งแค้นที่เจียงเจาหวาไปหาเรื่องตวนหยางจนพลอยทำให้ฉินเมี่ยวชุนต้องเดือดร้อนไปด้วย

เวลานี้จวนปั๋วเจวี๋ยของพวกตนทำได้เพียงเกาะฮูหยินโหวไว้ให้แน่นที่สุดเท่านั้น