โจวฉือ เจ้าก็สอนวิชาความรู้ให้ข้าด้วยสิ

โจวฉือ เจ้าก็สอนวิชาความรู้ให้ข้าด้วยสิ

“ได้”

แววตาของจวงรุ่ยเจ๋อเปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยน

เจียงเจาหวายิ้ม พลางยื่นมือไปตบบนพื้นเบา ๆ เฝ่ยชุ่ยจึงรีบส่งผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งให้นาง

“ที่ดินตรงนี้เป็นของล้ำค่าเชียวนะ ไว้วันหน้าเจ้าก็จะรู้เอง”

เจียงเจาหวารับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมือ

ไม่ว่าจะเป็นสายแร่ทองคำหรืออะไร ตราบใดที่ยังไม่แน่ใจ นางก็จะไม่บุ่มบ่ามลงมือเด็ดขาด

นางจะทำเฉพาะเรื่องที่แน่ใจเท่านั้น ดังนั้นแม้ว่าอาจจะมีสายแร่ทองคำอยู่จริง แต่นางไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ย่อมไม่คิดหมายตาอยู่แล้ว

พอเดินต่อไปข้างหน้า ก็เป็นดงดอกไม้

ในดงดอกไม้ปลูกดอกไม้สีเหลืองไว้มากมาย