เจียงอี้เข้าเมืองหลวง

เจียงอี้เข้าเมืองหลวง

“ท่านแม่ ตอนนี้ทั้งฮูหยินเสิ่นกับเจียงเจาหวาต่างถูกไทเฮารับตัวเข้าวังไปแล้ว จะให้นางมาเป็นพยานคงแทบเป็นไปไม่ได้ ต่อให้นางยอม ไทเฮาก็ไม่มีทางยอมหรอกขอรับ”

เจียงเฮ่อประคองฮูหยินผู้เฒ่าเจียงพลางบอกให้นางใจเย็นลงหน่อย

เสียงร้องไห้ฟูมฟายของนางทำเอาเขาปวดหัวและหงุดหงิดรำคาญใจไปหมด

เรื่องที่หลินเฟิงเข้าสอบคัดเลือกขุนนางไม่ได้ เขาก็เสียใจไม่แพ้กัน

เพียงแต่ไม้ตายใบสุดท้ายยังเอาออกมาใช้ตอนนี้ไม่ได้ หากงัดออกมาใช้เมื่อไร ก็หมายความว่าพวกเขาต้องแตกหักกับฮูหยินเสิ่นอย่างสิ้นเชิง

จวนโหวยังอยู่ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องรอให้คนทั้งจวนโหวพังพินาศเสียก่อน ถึงจะเอาออกมาใช้ได้

“แล้วมันต้องรอไปถึงเมื่อไหร่กัน! เจ้ารู้ไหมว่าแม่ฝันเห็นพ่อเจ้ามาถามเค้นทุกคืนว่าทำไมถึงปล่อยให้เจ้าไร้น้ำยาขนาดนี้ เจ้ายังคิดจะแบกหน้าเป็นเขยอาศัยเรือนภรรยาไปจนตายหรือยังไง!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเจียงยกมือทุบเจียงเฮ่อไปทีหนึ่ง

มือของนางผอมแห้งเหลือเกิน พอกำปั้นทุบลงบนอกของเจียงเฮ่อก็ทำเอาเขาเกร็งไปทั้งตัว แทบอยากจะเหวี่ยงฮูหยินผู้เฒ่าเจียงทิ้งออกไปให้พ้น ๆ