ในที่สุดปลาตัวใหญ่ก็ปรากฏตัว

ในที่สุดปลาตัวใหญ่ก็ปรากฏตัว

“รุ่ยเอ๋อร์?”

การที่ลู่หมิงรุ่ยเอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน ทำให้ฮ่องเต้แปลกพระทัยอยู่บ้าง

ลู่หมิงรุ่ยสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก พอเกิดเหตุกบฏของอดีตรัชทายาทผู้ล่วงลับในตอนนั้น เขาก็บาดเจ็บที่ขาทั้งสองข้างเพราะช่วยพระองค์เอาไว้ นับแต่นั้นมาจึงต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้เข็นมาตลอด

หลายปีมานี้ ฮ่องเต้จึงรู้สึกผิดต่อลู่หมิงรุ่ยอยู่ในใจลึก ๆ เสมอ

อีกทั้งลู่หมิงรุ่ยยังมีนิสัยอ่อนโยน หน้าตาแม้ไม่ได้หล่อเหลาโดดเด่น แต่ก็มีสง่าราศีและเปี่ยมด้วยความรู้ความสามารถ

เสียแต่ว่าตระกูลเดิมของพระสนมผู้เป็นมารดาไม่ได้สูงศักดิ์ ตาของเขาก็เป็นแค่ขุนนางตำแหน่งเล็ก ๆ ในราชสำนัก แถมยังไม่ได้ประจำการอยู่ในนครฉางอันอีก

ด้วยเหตุนี้ เมื่อเทียบกับอดีตรัชทายาทผู้ล่วงลับที่เคยเจิดจรัสไร้ผู้เทียมทานในตอนนั้น ลู่หมิงรุ่ยจึงเทียบไม่ติดเลยแม้แต่น้อย