ยกขึ้นเป็นอนุภรรยา

ยกขึ้นเป็นอนุภรรยา

“ทูลพระพันปีหลวง ชิ่นเอ๋อร์ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของข้าเอง ข้ากลัดกลุ้มใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ก็เลยดื่มเหล้ามากไปหน่อยจนเห็นนางเป็นชิ่นเอ๋อร์ไป”

เจียงเฮ่อคุกเข่าอยู่บนพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความสำนึกผิด

ฟังดูสิ

ถึงขั้นนี้แล้ว เขายังคิดจะแก้ตัวอยู่อีก

ต่อให้ทำเรื่องบัดสีกับหวังเหมยไปแล้ว เขาก็ยังหาทางปัดความผิดให้ตัวเอง อ้างว่าเพราะเมาเหล้าจนมองหวังเหมยเป็นฮูหยินเสิ่น

น่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี คำพูดนี้ชวนให้คลื่นไส้เหลือเกิน ฮูหยินเสิ่นรู้สึกผะอืดผะอมในอกจนทนไม่ไหว เผลอขย้อนออกมาคำหนึ่ง

เสียงขย้อนนี้ ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าเจียงเฮ่อฉาดใหญ่

เขากำหมัดแน่น รู้ตัวว่าผิดเต็มประตู แววตาจึงเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียมอำมหิต

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หวังเหมยเป็นคนที่ไทเฮาพระราชทานให้ฮูหยินเสิ่น นั่นก็แปลว่านางเป็นคนของฮูหยินเสิ่นด้วย