เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ภาพลักษณ์จอมปลอมของพ่อสารเลว พังทลายไม่เหลือชิ้นดี
“ฮือๆๆ พระพันปีหลวงเพคะ ฮูหยินเสิ่น ไว้ชีวิตด้วยเจ้าค่ะ บ่าวไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะเจ้าคะ”
หวังเหมยเห็นทุกคนมากันครบแล้ว ก็บิวต์อารมณ์อยู่ครู่หนึ่ง น้ำตาก็ไหลพรากออกมาทันที
นางคุกเข่าอยู่กับพื้น โขกหัวดังโป๊กๆ จนหน้าผากแดงช้ำไปหมดในพริบตา
บรรดาฮูหยินพากันงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้ว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
แต่มีเรื่องหนึ่งที่พวกนางรู้แน่ๆ นั่นคือเจียงเฮ่อทำเรื่องผิดต่อฮูหยินเสิ่น แถมยังถูกจับได้คาหนังคาเขาอีกต่างหาก
ไอ้ผู้ชายบัดซบ ไหนว่ารักมั่นคงนักหนา ไหนบอกว่าจะครองคู่อยู่กับฮูหยินเสิ่นคนเดียวไปชั่วชีวิต
ที่แท้เรื่องทั้งหมดก็แค่หลอกลวงทั้งเพ!
“เจ้า เงยหน้าขึ้นมา บังอาจนัก พวกเจ้ากล้าดีอย่างไร!”
ไทเฮายกพระหัตถ์ชี้พลางตวาดลั่น หวังเหมยตัวแข็งทื่อขึ้นมาทันที ในใจยังอดขยาดต่อบารมีของไทเฮาไม่ได้