เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยืมมือเหลียงเจิ้ง ฆ่าคนของเจียงเฮ่อ
“เจาหวา หว่านเฟิง พวกเจ้า...”
พอเห็นเจียงหว่านเฟิงสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยไร้รอยขีดข่วน ฮูหยินเสิ่นก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รีบหันกลับแล้วเดินตรงเข้ามาหาลูกทั้งสองคนทันที
เจียงเจาหวายิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเหมือนไม่ค่อยเข้าใจ “ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านแม่ เมื่อครู่ลูกคออ่อนไปหน่อยจนชักมึน ๆ คุณหนูซือเลยพาลูกไปที่ลานหลังเรือน แต่บางทีคุณหนูซือเองก็อาจจะคออ่อนเหมือนกัน พาลูกไปถึงเรือนหย่าถิงแล้วนางก็หายตัวไปเลย”
“ต่อมาลูกบังเอิญเจอพี่ใหญ่เข้าพอดี เลยชวนกันเดินไปที่เรือนหล่างถิง ระหว่างทางได้ยินเสียงเอะอะแถวนี้เข้า ก็เลยถามสาวใช้ดู นางบอกว่าท่านแม่กับทุกคนพากันมาทางนี้ ที่นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ ทำไมทุกคนถึงได้มามุงกันอยู่ตรงนี้ล่ะ”
เจียงเจาหวาพูดพลางส่งยิ้มที่ชวนให้เดาความคิดไม่ออกยิ่งกว่าเดิม
ทุกคนมองนางพลางรู้สึกว่านางดูเหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง แต่ก็เหมือนไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนอนนั้น