ความลนลานของฉู่เซวียน

ความลนลานของฉู่เซวียน

“เจาหวา หลายปีนี้ข้าไม่ได้อยู่นครฉางอัน เรื่องของเจ้าข้าไม่อาจรู้ได้ครบถ้วนทุกเรื่อง แต่ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าก็จะคอยปกป้องเจ้าเหมือนตอนเด็ก ๆ เพราะงั้นไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าก็จะช่วยเจ้าทั้งนั้น บอกมาเถอะ ข้าต้องทำยังไงบ้าง”

แววตาของเจียงเจาหวาดูซับซ้อนยากจะหยั่งถึง เผยเสวียนจ้องมองนาง ครู่หนึ่งก็ยังไม่อาจมองทะลุถึงสิ่งที่อยู่ในใจนางได้เลย

แต่เผยเสวียนรู้ชัดอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือเขาไม่มีวันระแวงเจียงเจาหวา และไม่มีวันคิดว่าสิ่งที่เจียงเจาหวาทำนั้นผิด

เขาจะเชื่อใจเจียงเจาหวาอย่างไม่มีเงื่อนไข ไปจนถึงวันที่เขาไม่อยู่บนโลกนี้อีกต่อไป

เผยเสวียนคิดพลางสีหน้าก็ยิ่งอ่อนโยนลง ความจริงใจที่คิดถึงแต่เจียงเจาหวาขนาดนี้ ยากนักที่จะไม่ทำให้นางใจสั่นไหว

เพราะงั้น เพื่อเผยเสวียนและตระกูลเผย แผนการของนางก็ยังต้องทำให้สำเร็จ