กัดริมฝีปากจนแตก

กัดริมฝีปากจนแตก

“กร๊อบ... กร๊อบ...”

เสียงข้อนิ้วลั่นเปรี๊ยะดังชัดเจนจนบาดหู

เสิ่นผูอวี้ก้มมอง เห็นเพียงเยี่ยนจิ่งกำหมัดแน่นทั้งสองข้างจนข้อนิ้วบนหลังมือขาวซีด

เยี่ยนจิ่งกำหมัดแน่นจนกระดูกลั่นกร๊อบแกร็บ เสียงนี้ช่างรับกับสีหน้ามืดมนของเขา ทำให้ใครเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเขากำลังโมโหจัด

“เยี่ยนจิ่ง เจ้าอย่าใจร้อนสิ เอาเรื่องใหญ่เป็นหลักก่อนนะ เจ้า...”

เสิ่นผูอวี้ไม่เคยเห็นเยี่ยนจิ่งโกรธขนาดนี้มาก่อน นึกกลัวเหลือเกินว่าเขาจะวู่วามพุ่งเข้าไปจัดการโจวฉือโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม

เขาพยายามพูดเกลี้ยกล่อม ทว่ายามนี้ไม่ว่าเขาหรือใครจะพูดอะไร ก็ไม่ต่างจากการราดน้ำมันลงกองไฟ

“ฆ่าพวกมันให้หมด!!”

ตูม!!