สมรภูมิเดือด นางห่วงใยโจวฉือมากกว่า

สมรภูมิเดือด นางห่วงใยโจวฉือมากกว่า

“ครืน!”

เสียงระเบิดดังกึกก้องยังคงแว่วดังอยู่ข้างหูอย่างต่อเนื่อง

ประกายไฟท่ามกลางความมืดมิดในแดนไกลช่างบาดตาและดึงดูดสายตาผู้คนเสียเหลือเกิน

รอบด้านมีทั้งคนที่กำลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอด และคนที่กำลังช่วยกันดับไฟ

ท่ามกลางฝูงชนที่ชุลมุนวุ่นวาย เจียงเจาหวาจ้องมองเยี่ยนจิ่งนิ่ง ในดวงตามีทั้งความงุนงง ไม่เข้าใจ และเต็มไปด้วยความระแวงสงสัยเสียมากกว่า

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เยี่ยนจิ่งก็พาตัวหว่านชิงออกมาจากสำนักสังคีตหลวงได้แล้ว หัวใจของเจียงเจาหวาจึงพอจะสงบลงได้บ้าง

เพียงแต่พอได้ยินสิ่งที่เยี่ยนจิ่งเพิ่งเอ่ยออกมา ความคิดแรกของนางคือเขาคิดจะใช้หว่านชิงมาบีบบังคับนาง หาได้มีเรื่องอื่นใดเลย

เยี่ยนจิ่งอ่านความรู้สึกในแววตาของเจียงเจาหวาออกในพริบตาเดียว เขายังคงคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่บนพื้น พลางค่อย ๆ ยื่นมือออกไป “เจียงเจาหวา เข้ามานี่”

มาอยู่ข้างกายเขา หลบอยู่ใต้ปีกการคุ้มครองของเขา