เจียงเฮ่อคิดแผนร้ายขึ้นมาอีก

เจียงเฮ่อคิดแผนร้ายขึ้นมาอีก

“เจียงเจาหวา เจ้าต้องระวังจวนซือนานปั๋วไว้หน่อยนะ”

เจียงเจาหวาสีหน้าเรียบเฉย นางกำลังหมุนเข็มเงินเหล่านั้นเล่นในมือ

ฟู่เหราทนไม่ไหวจริง ๆ เลยพลอยพูดเตือนซ้ำอีกประโยค

“อืม ข้ารู้แล้ว” เจียงเจาหวาขานรับเรียบ ๆ พลางคิดในใจว่าไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ จวนซือนานปั๋วก็ไม่เคยละทิ้งความคิดที่จะแต่งซืออิ่งออกเรือนไปเลย

หลายปีก่อนตอนซืออิ่งเดินทางไปไหว้พระที่เขาจงหนาน ระหว่างทางถูกคนดักปล้นชิงตัวไป หายสาบสูญไปถึงห้าหกวัน

หากไม่ใช่เพราะจวนซือนานปั๋วร่ำรวยล้นฟ้า ก็คงช่วยซืออิ่งกลับมาไม่ได้

ผู้คนในนครฉางอันต่างคาดเดากันไปว่า ซืออิ่งคงถูกโจรชั่วพวกนั้นย่ำยีความบริสุทธิ์ไปแล้ว

แต่เรื่องที่ไม่มีหลักฐาน ย่อมเอามาเป็นเรื่องจริงไม่ได้

แต่เจียงเจาหวากลับรู้เรื่องน่าอับอายของซืออิ่งเป็นอย่างดี